Gitaar-wanddecoratie-ideeën die de juiste snaar raken

Vraag een gitarist om zijn droomkamer te beschrijven en je zult steeds hetzelfde horen: een hoekje dat echt als van hen voelt. Een plek om in te pluggen, te gaan zitten en een uur te verdwalen. Goede ideeën voor gitaar-muurdecoratie beginnen daar, bij de muur achter de versterker, en niet als een bijzaak nadat de apparatuur er al staat. Een muzikant op het PRS-forum verwoordde het perfect toen hij zei dat de muur er goed uit moet zien, met of zonder gitaren eraan. Dat is de hele truc. Je wilt kunst die op zichzelf de ruimte vult en vervolgens nog beter tot zijn recht komt zodra er een echt instrument bij komt te staan.

Dit is een anker voor elke hobbyist die een beetje leeft voor zes snaren. Hieronder vind je patent-prints, illustraties van vintage instrumenten, het subtiele verschil tussen akoestische en elektrische esthetiek, en een galerij-indeling die niet aanvoelt als een studentenkamer uit 2009. Ongeveer 90 procent van de mensen die hier online naar vragen, richt een van deze drie plekken in: een oefenhoek, een thuisstudio of een zogenaamde 'man cave'. We behandelen ze alle drie.

Waarom ideeën voor gitaar-muurdecoratie überhaupt werken

Een gitaar is van zichzelf al een prachtig object. De welving van een akoestische body, de cutaway van een Les Paul, het silhouet van de kop dat je geblinddoekt zou herkennen. Kunst die leunt op die vormen voelt persoonlijk op een manier die een algemene print nooit zal doen. Je bent niet zomaar een muur aan het decoreren. Je laat mensen zien wat je doet wanneer het stil wordt in huis.

Er zit ook een echte geschiedenis achter die aantrekkingskracht. Het Lemelson Center van het Smithsonian noemt de elektrische gitaar "het belangrijkste en populairste instrument van de laatste halve eeuw in de Amerikaanse muziek", en herleidt de moderne zessnarige Spaanse gitaar tot ongeveer 1800. C.F. Martin ontwikkelde de X-bracing in de jaren 1850 om de body luider te maken. Tegen 1931 had George Beauchamp het eerste commercieel haalbare elektrische element gebouwd. Wanneer je een gitaarprint ophangt, hang je meer dan 200 jaar design aan de muur, of je het nu zo bekijkt of niet.

De ideeën zijn het belangrijkst, dus laten we ze doorlopen.

Patent-prints: de favoriet van de gitarist

Als er één stijl is waar gitaristen steeds weer naar teruggrijpen, dan is het de patent-print. Dit zijn ingelijste prints in de stijl van oude technische patenttekeningen: de strakke schematische lijnen, de look van verouderd papier, het diagram van een instrument dat in onderdelen uiteen is gezet. Forumleden noemen ze blauwdrukken en behandelen ze bijna als trofeeën. Eén reden is dat het bronmateriaal oprecht gaaf is. Leo Fenders patent voor het Stratocaster tremolo-systeem werd aangevraagd in 1954 en verleend in 1956. Gibson antwoordde in 1952 op Fenders solid-body met hulp van Les Paul, die rond 1940 snaren op een massief blok grenenhout had gemonteerd op een gitaar die hij "the Log" noemde.

Een print in patentstijl knipoogt naar dit alles zonder een woord te zeggen. Een paar manieren waarop gitaristen ze ophangen:

• Het bijpassende trio. Drie prints in identieke lijsten, uit dezelfde instrumentfamilie, strak naast elkaar gehangen. Akoestisch, elektrisch, bas. Strak en grafisch.
• Het statement-stuk. Eén grote 24x36 print van een enkel instrumentschema, gecentreerd boven een bureau of versterker. Laat één stuk de ruimte dragen.
• De gemengde set. Een patent-print naast een vintage-stijl poster en een kleine foto. Persoonlijker, minder een showroom.

De schematische look komt serieus en een beetje nerdy over, op de best mogelijke manier. Het vertelt bezoekers dat je om de machine geeft, niet alleen om de muziek.

De vintage poster-look

Direct naast het patent-publiek staat de vintage gitaarposter. Dit is het warmere, lossere broertje: verweerde kleuren, retro typografie die buiten de illustratie zelf is gehouden, het gevoel van een vervaagde concertposter of een oude advertentie voor apparatuur. Een gitaarposter met een vintage uitstraling geeft een kamer meer karakter in plaats van dat het gepolijst oogt. Het werkt prachtig in een man cave of een oefenruimte in de kelder, waar je wilt dat de muren doorleefd aanvoelen in plaats van gestaged.

De truc bij de vintage look is terughoudendheid met kleur. Eén of twee prints met dat verouderde, licht uitgewassen palet zullen opzettelijk lijken. Bij acht van die prints ontstaat er al snel visuele ruis. Combineer een enkel vintage gitaarposter-stuk met strakkere zwart-wit kunst en de warmte van het oude papier valt meer op, niet minder. Als je van akoestisch en folk houdt, wint de vintage route het bijna altijd van een glanzende moderne print. Het past simpelweg bij de sfeer van de muziek.

Akoestisch versus elektrisch: twee verschillende sferen

Mensen vergeten dat akoestische en elektrische gitaren een totaal andere esthetiek hebben, en je kunst moet een kant kiezen of ze bewust mengen.

Akoestische energie is warm en organisch. Denk aan lijsten van natuurlijk hout, crèmekleurige en beige paletten, zachte botanische of schetsachtige illustraties. Het Smithsonian merkt op dat de akoestische gitaar de eeuwenoude voorouder is van de hele familie, en die afstamming is zichtbaar. Het past goed in een leeshoek, een zonnige slaapkamer of de schrijfplek van een singer-songwriter.

Elektrische energie is gedurfder. Hoog contrast, zwarte lijsten, diepe juweeltonen, grafische silhouetten van een Strat of een Flying V. Het Smithsonian beschrijft hoe solid-body ontwerpen makers in staat stelden los te gaan met vormen, omdat het geluid niet langer afhankelijk was van een holle body. Die geest van gedurfde vorm is precies wat kunst met een elektrisch thema moet vangen. Het hoort thuis in een studio, een gamekamer, overal met een beetje pit.

Wil je beide? Gebruik één palet voor beide zodat de muur toch als één geheel aanvoelt. Een elektrisch printje in een zwarte lijst en een akoestische print in een houten lijst kunnen absoluut een muur delen als je de tussenruimte gelijk houdt en één kleur ze verbindt.

Een galerijmuur bouwen voor een muziekhoek

Dit is waar de meeste mensen de fout in gaan: ze hangen alles te hoog. De oplossing is een getal dat je moet onthouden. De gids van Apartment Therapy voor het ophangen van kunst beveelt de regel van 145 centimeter (57 inch) aan; plaats het midden van je compositie op 145 centimeter van de vloer, wat overeenkomt met de gemiddelde ooghoogte en de standaard die in veel galerijen en musea wordt gebruikt. Behandel een groep lijsten als één grote rechthoek en centreer die rechthoek op 145 centimeter.

Nog een paar regels die het verschil maken tussen een muur en een puinhoop:

• Laat ongeveer 7-8 centimeter (3 inch) tussen de lijsten. Genoeg om te ademen, strak genoeg om als set te worden gezien.
• Maak eerst een proefopstelling op de vloer. Apartment Therapy stelt voor om papieren sjablonen op het formaat van elke lijst te knippen en met tape op de muur te plakken voordat je een hamer aanraakt. Tien minuten werk hier bespaart je een dozijn spijkergaten.
• Anker het geheel met één groot stuk. Begin met een 24x36 of 18x24 print, hang die eerst op en bouw daarna de kleinere lijsten eromheen.
• Combineer of de kunst of de lijsten, niet beide. Een muur waar alles bij elkaar past oogt vlak. Varieer bewust één ding.
• Plan rond de gitaar. Als er een echt instrument aan een houder in het midden hangt, laat daar dan een vrije ruimte omheen zodat het als de ster van het geheel fungeert, met de kunst als ondersteuning.

Voor een studio is balans alles, omdat de camera die muur bij elk videogesprek en elke opnamesessie ziet. Voor een oefenhoekje mag het knusser en lager, zodat de kunst in gesprek gaat met de stoel en de lamp. Deze ideeën voor instrument-muurdecoratie zijn schaalbaar: drie lijsten voor een klein nisje, zeven of meer voor een volledige blikvanger achter de versterker.

Formaten, lijsten en de kleine details

Een snelle realitycheck wat betreft schaal, omdat mensen daar vaak over struikelen. Boven een bureau of een lage versterker komt een 18x24 of 24x36 print meestal goed uit. Voor een krappe nis of een smalle strook muur voelen twee of drie 12x16 lijsten boven of naast elkaar bewust aan zonder de boel te verstikken. Eén enkel stuk boven een bank in een muziekkamer kan tot 28x40 groot zijn voordat het begint te domineren.

De kleur van de lijst doet ook veel. Witte lijsten houden het licht en luchtig voor een akoestische, zonnige kamer. Zwarte lijsten scherpen een elektrische, grafische look aan. Natuurlijk hout zit er precies tussenin en verwarmt bijna alles. Sparkycare-lijsten zijn verkrijgbaar in wit, natuurlijk hout, donker hout en zwart, allemaal massief grenen in plaats van holle platen, met een onbreekbare voorkant in plaats van glas. Ze komen klaar om op te hangen aan zodra ze binnenkomen, wat belangrijk is als je de muur in één middag af wilt hebben en niet pas volgende maand.

Nog één laatste gedachte over materialen. Lichtbestendige inkten van archiefkwaliteit behouden hun kleur veel langer dan dun posterpapier, dus een gitaarprint waar je in het eerste jaar van houdt, ziet er na tien jaar nog steeds goed uit. Die duurzaamheid is de stille reden om de goede versie in te lijsten in plaats van een slap exemplaar op te plakken.

Veelgestelde vragen

Wat voor soort muurdecoratie is het beste voor een muziekkamer?

Prints in patentstijl en vintage instrumentillustraties zijn de twee populairste keuzes voor muziekkamers, omdat ze direct naar de instrumenten verwijzen. Lijst ze in massief hout of zwart om aan te sluiten bij de akoestische of elektrische energie, en hang de compositie op met het midden op 145 centimeter (57 inch), zodat het op ooghoogte naast je apparatuur hangt.

Hoe arrangeer ik gitaar-muurdecoratie rond een gitaar die ik aan de muur hang?

Behandel de opgehangen gitaar als het anker van de compositie en geef hem een vrije ruimte zodat hij het middelpunt blijft. Bouw de ingelijste prints eromheen in een losse cluster, houd ongeveer 7-8 centimeter tussen de lijsten, en test de lay-out met papieren sjablonen voordat je ergens in hamert.

Zijn vintage gitaarposters of patent-prints beter?

Geen van beide is beter; ze creëren simpelweg verschillende sferen. Een gitaarposter in vintage-stijl brengt warmte en doorleefd karakter, ideaal voor een man cave of oefenruimte. Patent-prints ogen strakker en grafischer, wat goed past bij een studio of een moderne hoek. Veel gitaristen hangen van beide één exemplaar op voor het contrast.

Welk formaat gitaarprint moet ik aanschaffen?

Voor één blikvanger boven een bureau of versterker past een 18x24 of 24x36 print meestal het beste. Voor een galerij-cluster kun je één groter anker combineren met verschillende 12x16 lijsten. Een muziekkamer boven een bank kan een 28x40 stuk aan voordat het te groot aanvoelt.

Zorg dat je hoekje klinkt zoals het eruitziet

De beste muziekhoekjes voelen onvermijdelijk aan, alsof de kamer altijd al zo bedoeld was. Begin met één print waar je om moet glimlachen, hang hem op ooghoogte aan de muur en laat de rest in de loop van de tijd rond je apparatuur groeien.